Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Derdim Bilir Kendini
Derdim dedim, kendini bilir
Derim ki o zaman, bende seni bilirim
Sen en güzel
iklimine denk geliyorsun hayatın,
Çiçekler koynunda tomurcuklanır
O zaman;
Yağmur yanaklarından damlar
Belki de;
Çorak kalmış toprak
Ancak;
Senin nefesinle canlanır.
Çok bekledim;
Yürü sende öyleyse
çöle dönmüş içimdeki
Dağları, ovaları, çölleri
Değsin ayakların her yere
Beklerim;
İçinden bölünüp payıma düşecek
Bir lütufa denk gelen
Ayvaları, narları..
Ellerinle şefkate erişen
İşte hayat bu derken
Sevdikçe sevilen,
Ve yaşamın kaynağına inerken
Loş bir karanlık gözlerinde
Ve ışığınla ruha dolan,
Artık bütün teselliler yerli yerinde
Artık sevgilerle, artık bile bile.
Özgürce ve kendiliğinden..
-Harun
-Işık ve Körlük
Hiç aydınlığa denk düşmemiş
gözler gördüm,
Teraziyi bilmemiş vicdanlar
tanıdım
Oysa ben,
Peynir tenekesine gül diken.
Evinin balkonundan havaya
misk dağılan
Kadınların ellerinden kokladım hayatı,
Hiç mi anlamadı şimdi ki hayat beni,
Ben bu çağın mahkumu,
Bu çağın vazgeçeni oldum,
Yeniden dünyaya gelsem şimdi;
Aşkın ve sevginin mefhumunda
Ve çocukluğumun sokaklarında
Yine izlerini takip etmek isterdim senin,
Gölgenle beraber..
-Harun
Her şey zihnimde birer imge olarak durdu…
Bağdaştıramıyorum, susuyor kelimeler. Düşlerim inat halinde. Zihnimde oradan oraya süzülen cümleler kendini inkar eder gibi; bir donukluk halinde aheste. Şaşırmamak isterken bir tür karmaşanın içerinde buluyorum kendimi. İnancım bile direncini yitiriyor. Yeri gelince bağırıp çağırma halini alan bilincim. Durulmuş bir su birikintisi gibi; ona yansıyan suretim bana bakıyor ve sus diyor. Sus ve dön kendi kendine. Nasıl olsa sesine karşılık bir ses gelmeyecek betondan saik duvarlardan…
-Harun
Bir insanı çıldırtan onun kendisi ile her saniye ve dakika sürekli olarak karşılaşmasından kaynaklanır. Çünkü o diğerlerinde sürekli kendinde bulduğu eksikleri görür, sezer ve anlar. Bu onu öyle bir noktaya sürükler ki o insan artık bu durumun boğuculuğundan kurtulamaz ve ancak çareyi çıldırmakta bulur…
Çıldırmamak için ise;
Anlamak kalır tek yol olarak; bir insan kendinde bulduğu eksikleri anlayarak ancak diğer insanlarda gördüğü, sezdiği ve anladığı eksiklikleri kendi kafasının içinde dönüştürür yani tolere edebilir..
-Harun