Esrik bir yalnızlığın panzehiridir oysa kitaplar.
Hayatla değiş tokuş edilen anlamın yolcuğunda..
Bilirler dalanlar sayfalardaki girdaba,
Bahar mevsimi; yaz sıcağı demeden.
Bir bahçe, bir kitaplık, bir de çaydır özlemini gideren,
Geçmişe ve geleceğe uzanan
Ne var ise okunacak.
Ne var ise bilinecek..
Sayfalar akacaktır dalga dalga
Cümleler süzülecektir damla damla..
-Harun
Reklam
bekleyip durduğum ardından umutla
sırtlandığım yüklerini beklentilerin
dümdüz bir ovaya sahipken içim
savurup duran otlarını düzlüğümün
eserken senden acı bir rüzgar,
akar kıyımdan sıska bir nehir
birkaç palamut, birkaç söğüt
arkadaşım,
ne kalmak, ne gitmek var şimdi
konakladığım yer iki dağın ortası
biraz koşar, biraz yürürsün diye
beklerken,
dün aynısıydı belki de bugünün,
sıradanlaşmaya yüz tutsada
çepeçevre hasretin,
beklenmeli ziyadesiyle
makbul ve gelecek olanı diyerek,
azarlı bir bakışla aralarken
sen ara sıra bulutları
suretin gökyüzünde bazen masmavi
bazen gri, bazen karartılı
ovamda yükselen arada;
uğultulu isyan sesleri,
sus ve artık bekleme derken
düzlüğüme indirdiğin yıldırımlar
ve benzetmeye çalıştığın kendine
kaskatı anlayışsız bir rüzgar.
susturmak dediğin buysa eğer
ne beklemek çare, ne de vazgeçmek,
varsa dediğim biraz da umutla;
Gölgelerin ritminde bulmak izini
Gecenin koynunda adımlanını takip etmek
Hayalinle sevişmek ıssız bir ormanın göğsünde
Açık sarı bir gün ışığı vururken yüzüne
Yazı yazmak gibi gözlerimle tenine...
-Harun
Ellerim titremişti
saçlarına dokunurken
Sokaklarında geziyorduk
çocukluğumuzun
Bilge abla yakıyordu
penceresinde
Maltepe cigarasını,
Hergün esip gürleyen
birde kocası vardı
Herkesin yüzünde tılsımlı bir hal
Vardı
Güçlü bir duruş,
bazen de kahkahalar
Vardı
Çiçeklerde koku, ağızlarda tat vardı
Hayatın her yanında
Mücadele sürsede,
Gönüller de umut vardı,
Temmuz sıcağından
kalmıştı
ensemde ki sızı
Birde dudaklarının;
yüzümde ki gizlenmiş izi
Çok bekledim o çıkmaz sokakta seni
Gülüşlerinde biriktirip sakladım sevinçlerimi
Ararken kendimi kaybolup,
yitirmişim yollarımı
Özlem kadar yakın,
geçmiş kadar uzağım sana şimdi.
-Harun
Hiç aydınlığa denk düşmemiş
gözler gördüm,
Teraziyi bilmemiş vicdanlar
tanıdım
Oysa ben,
Peynir tenekesine gül diken.
Evinin balkonundan havaya
misk dağılan
Kadınların ellerinden kokladım hayatı,
Hiç mi anlamadı şimdi ki hayat beni,
Ben bu çağın mahkumu,
Bu çağın vazgeçeni oldum,
Yeniden dünyaya gelsem şimdi;
Aşkın ve sevginin mefhumunda
Ve çocukluğumun sokaklarında
Yine izlerini takip etmek isterdim senin,
Gölgenle beraber..
-Harun
Reklam