Patika bir yolun yolcususun
Dermansız dertlere yürüyen
Sağında solunda söğüt ağaçları
Gözleri âmâ bir köstebek fikirlerin
Dolaşıyor bir oyuktan diğerine
Ve kendi kendinle;
Eksiliyorsun her kavganda
Kavgaların ciddi, kavgaların gerçek,
kavgaların samimi..
Yıllar var ki;
Kendiliğinden gelsin beklediğin.
Yürüyorsun;
Sağında solunda söğüt ağaçları
Gölgeler bu gece çok sessiz
Bir yakın bir uzak,
isimsiz cisimsiz düşünceler.
düşünceler;
ince, narin ve biçimsiz
Harun
Reklam
Kenarı Kırık Bardak
içine sığamadığı düşünceler
sarmıştı etrafını;
ordan oraya adımlarken
takatten düşmüşçesine
çöktü sandalyeye
beş dakika adımlayınca insan
neden bu kadar yorulurdu ki,
sonra;
etrafına bakındı, mutfakta olduğunu
anladı,
masanın üzerinde duran
kenarı kırık bardak takıldı gözlerine
kırık parçanın nerede olabileceğini
düşündü bir süre,
içten içe bir cümle sızıverdi
zihnine,
insan dedi kendi kendine
içerisinde boğulmak üzere olduğu
düşüncelerden kurtulmak için
nelere takılmıyordu ki,
dışarda bağırıp duran çocuk sesleri
sessizliğin ardındaki fondu,
kafasının içinde düşünceler
ilerlerken,
bir gürültüye ihtiyacı olduğunu
hissetti,
kulak kabartınca dışardan gelen
seslere,
çocuk sesleri, sessizliği örten
Mehtabın Düşü
bir elimde zamanın sarkacı
diğerinde bir avuç ışık
hatırlıyorum uzak dünleri..
ve dünlere hediye
penceremdeki mehtabın
aydınlığı
gece yarısına denk
gelirdi
sessizliğin ardında
bir ses,
gece öten kuş sesleri ile
hayal yatağına uzanırdı
bilincim
yaşımdan büyüktü kurduğum
hayaller..
insan düşleri ile insandı
insan dertleri kadar sorumluydu
konup göçtüğü bu hayatta
ne bir söz, ne bir sır vardı artık,
söylenecek herşey söylenmişti
sanki
bir çizgi çekiliyordu;
gece yarıyı bulduğunda
bir tarafta ben kalıyordu
karşı tarafta kendim
ikiye bölünmüştük sanki
bir gece savaşıp
diğer gece anlaşıyorduk..
Harun
Gemi ve Liman
sığınağımız sessiz sedasız
bir gece,
geç kalmışlığa yenik
cevapsız kalan bilmece,
tasavvur etmeye niyetliyken
bir nükteli kelime, bir cümleyle
yürümek gittikçe çoğalan
belirsizliğin üstüne,
binlerce imge;
bir sır gibi dolanır
düşlerin içinde
birbirinden farklı dokunuşlara
birbirinden farklı tepkilerle
düşlerimiz artık sırtımızda
yürüdükçe ağırlaşan
dikenli bir küfe,
ve yorgunluğu dizlerimize inen
sıradan bir hayattı
beklediğimiz;
bir günaydına, bir iyi akşamlara
sığdırmaktı tüm yaşamı isteğimiz,
yapamadık.
küfe ağırlaştı, diken sızlattı
sır derine doğru indikçe,
gemi ve liman birbirinden
vazgeçti...
Harun
Gökyüzünde asılı kalmış bir uçak,
ardında yarışan binlerce yıldız,
yansıyor ışıkları bulutlar arasından..
uzaklara dalıp giden gözler şimdi;
bekliyorlar bir vuslat anını..
gecikmişmidir peki beklenenler,
ve ne varsa ilerde yaşanacak olanlar,
parlayıp duran saniyeler içinde
binlerce göz kırpan yıldızlar gibi,
uzakda mı artık onlarda...
-Harun
Reklam