Yalnızlık Bahçeleri
size çiçekler topladım
yalnızlık bahçelerinden
biliyorum yolda görseniz
tanımazsınız beni,
üstelik bende henüz
hiç görmedim sizi,
size çiçekler topladım;
gelincik, papatya
ve biraz yasemin,
kaçarken nazarımdan
adımlarınız..
öleyazdım
koşarken peşinizden..
Harun
Reklam
Mucizeyi Beklerken
içimizde biriken rüyalar,
duman mavisi bir hayal
tanışık bir tonla seslenir
gri kaldırımlar,
loş sokaklar.
birike birike yürüyoruz
şehrin caddelerinde,
yüküne yetmeyen
bir mavna gibiyiz
bata çıka yüzen..
kök saldığımız toprak
yağmura doymuş
kayıyor altımızdan,
düşmekle ayakta kalmak
arasındayız
bir mucizeye sarılmak için
kollarımız açık,
bekliyoruz..
Harun
İnkar etmekEdebiyat
gelincik tarlalarını
gölgenle sürerdin,
avuçlarımda birikirken
duası
sonsuz semanın,
tam ortasında gövdenin
kızıl bir gül açardı
etrafına ekşiden tatlıya bir
koku yayardı
hem yakınında, hem uzağında
döner dolaşırdım,
bir tuzağa yaklaşır gibi
uzanırdım bazen sana,
sezerdim uçurumları
dalarken gözlerine..
tüm düşler ve tüm gerçekler
iç içe karışırdı o an,
kala kalmak gibiydi,
zelzele anında olduğun yerde
adımların varlığıma birer
hücumdu sanki,
tek kelimede söylerken
herşeyi,
inkar etmek imkansızdı artık
olanı,
binlerce cümleyle..
Harun
- Göç Eden Gözler
uzak hayalleri özlemle anmak
şimdi;
yine çiçekler açarken koynunda,
ve yalnızlık,
boynu bükük kalır karanfil gibi,
bir söz başlar dudaklarının arasında
uçuşur esen rüzgarla
uzak diyarlara göç eder
ve bir türküye dönüşür
yankısı sürer yüzlerce yıl,
taşlar bile bu ahenkte
şekil değiştirir..
uzanırsın bir yerlere
öylesine dalarken gökyüzüne
geride kalmış ve
binlerce defa tekrar etmiş
haylaz delice bir istek,
sarar her yanı
gezer teninde,
soluk soluğa ulaşır,
kopkoyu bir özlem gibi
simsiyah geceye..
bir yolculuk başlar gözlerinde
karanfiller uğrar ellerine,
bir vakit izin gibi,
bir yudum zaman gibi,
çabucak solar,
ve ölüverir ellerinde
-Sıkışmış Zaman
birbiri ardına sıkışmış saatler,
ahesteliğe düşkün
rahat bir döşek arıyorken
şilteler üzerinde uyuyor,
dikenler üzerinde uyanıyorum,
bazen, bazı zamanlar
sokağımdan geçiyorsun,
gün aydınlanıyor
güneşin penceremde yankısı
dolanıyor, o vakit;
başlıyor savaşı aydınlık ve karanlığın
zambaklar suya doyuyor
gün geceye kanıyor
havada, cadde ve sokakta
kahverengi, tarçınlı bir koku gelip
dolanıyor genzime,
zemini kayıyor içimin,
ıslak çatılardan düşüyor kumrular
isli bir duman sarıyor her yanı
duvarları kirleniyor sokağın
kaldırımlarda nemli bir ıslaklık
ve işte sonbahar..
Harun
Reklam