Marx'a göre tanrı insanlardan ayrı bir varlık değildir. Tanrı kendini tam olarak gerçekleştirmiş ideal bir insan temsilidir. İnsanlar ibadet etmekle hayali olan tanrının gücüne iştirak ederler. İbadetin sunduğu doyumlar yapay doyumlardır çünkü ibadet sırasında potansiyel kimliklerini ifade ediyormuş gibi görünüyor olsalar da gerçekte durum böyle değildir.
Bütün acılar korkaktır. Yaşama karşı duyulan aşırı arzu karşısında acı geriler çünkü yaşama arzusu düşüncelerimize varolan ölüm arzusundan çok daha güçlü şekilde bedenimizin her zerresinde mevcuttur.