Şiir
@Hasan7272
Karaktersizlik en büyük övgüdür insan doğasının. oturmuş bir kişiliğe sahip olmak, taş olmaktır, tahmin edilmektir çünkü.sudur benim doğam, daha hiçbir şey olmamış ama her şey olmaya gebedir
21 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
İpek yar göğüsünde gizli Rabb'dan öteydi
İnleyen köpeğe yem olmanın huzuru
Ve elem dolu her bakış ısmarlıyordu
Kara tenimi
Kara bir ite
Reklam
Öylece çeker giderim
Ayak uçlarımın yere saplanışını seyreylerim
Gecenin enkazında Sıddık sahneler izlerim
Sınanırım yeryüzünde mezarımla
İbriği, tası, hurması oluveririm
Otuzdokuzunda serzenişli sufinin
...
Süvari bir dilenci
Tevekkülün eşeği
Dallı budaklı bir sitem hatıran kalır
...
Ve her şey bir anda talan oluyordu
Gölgemle gölgenin kavuştuğu yer gibi
Karanlığı severim, umrumda değil aydınlığınız
Çünkü
Gece sadece esmerdir, yüz karası değil
Reklam