Sadece pozitif hukukun izin verdiği ahlaki eşitsizlik, fiziksel eşitsizlikle orantılı olmadığı sürece, doğal haklarla zıtlık teşkil eder. Böyle bir ayrım, bütün medeni ülkelerde hüküm süren eşitsizliğin türleri hakkında ne düşünmemiz gerektiğini yeteri kadar belirler. Çünkü bu ayrım, nasıl tanımlanırsa tanımlansın; çocukların yaşlılara, ahmakların bilge insanlara emirler vermesi ve açlık çeken çoğunluk en basit gereksinimlerinden yoksunken birkaç ayrıcalıklı insanın gereksiz şeyler içinde yüzmesi, doğa kanunlarına açıkça terstir