Hasan Emre Gücüm
@HasanEmre33
2 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tüm Hint, Yunan ve Alman Felsefe yapmaları arasında tuhaf aile benzerliği, yeterince kolaylıkla açıklanabilir. Özellikle de diller arasında yakınlığın olduğu yerde, ortak felsefe gramerinden dolayı - benzer gramer işleviyle, bilinçsiz egemenlik ve yönetimden dolayı demek istiyorum - felsefe sistemlerinin benzer biçimde art arda gelmesi ve evrimi için, önceden hazırlanan her şeyi önlemek oldukça imkansızdır: Diğer bazı dünya yorumlarına, yolun kapalı oluşu gibi. Özne kavramının en az geliştiği Ural - Altay dillerinin alanından olan felsefeciler, büyük olasılıkla “dünyaya” farklı bakacaklar ve Hint - Avrupa ailesinden ve Müslümanlardan farklı yollar bulacaklardır: Belli gramatik işlevlerin çekiciliği, en son durağında, fizyolojik değer yargılarının ve ırksal koşulların çekiciliğidir.- Locke’un, ideaların kökeniyle ilgili üstünkörülüğünü yadsımak için bu kadar yeter
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir kılı kırk yaran sivri akıllı ahlakçı, benim bencil olmayan insana saygı duyup onu üstün gördüğümü söyleyebilir: Ama bencil olmadığı için değil de, bana, kendine rağmen, bir başkasına yararlı olma hakkına sahip göründüğünden.
Biz ahlak dışı olanlar! - Bizi ilgilendiren, sevmek ve korkmak durumunda olduğumuz bu dünya, hemen hemen görülmeyen ince buyrukların, ince boyun eğmelerin işitilmediği dünya, bir “hemen hemen”in dünyası, her bakımdan karmaşık, içten pazarlıklı, dikenli, müşfik: Evet, iyi savunulmuştur, hoyrat seyircilere, aşina meraklara karşı! Ödevin ciddi kumaşını, gömleğini giydirdiler üstümüze, bir türlü kurtulamıyoruz-, onun için de “ödev insanıyız”, biz ha! Kimi kez, doğrudur, “zincirlerimiz” içinde dans ettiğimiz olur, “kılıçlarımız” arasında; sık sık, bu da doğru; dişlerimizi gıcırdatıp yazgımızın gizli zorluğuyla, sabırsızlık duyarız. Ama istediğimizi yapabiliriz: Ahmaklar ve görüntüler bize karşı konuşurlar: ‘Bunlar ödevsiz insanlar” - Her zaman ahmakları ve görüntüleri karşımıza alırız!
Demek ki, halklardır kendilerini teslim edenler, daha doğrusu kendilerini ezdirenler; çünkü kulluk etmeye son verdikleri an üstlerindeki bu yükten de kurtulmuş olacaklardır.
