Bedenim eridi önce ince ince, rengarenk çiçekler toprağımda yeşerince.
Ve aktım kaç evren, kaç sade zaman, ta ki apaydınlık bir huzura erince.
Sildim benliğimden tekil bir bize varamayan o kırılgan kimsesizliğimizi.
Ardı sıra kayıp bir piyano tuşu misali ruhum, yıktı makus sessizliğimizi.
Kemal Sinan ÖzmenGöklerden Gelen Umut