Devran Demir
@Hasar
2 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Çarptığın karanlık seni un ufak ediyor...Aydınlığa varınca, kendi parçalarını kendin toplayıp utanmadan yaşamaya devam ediyorsun.Birileri buna hayat der.oysa sen dağıldığını biliyorsun...Icınde devrilen kelimelerin ağırlığını en acısıyla hissetmeyi öğretmişler sana. 'Eskiden bir kalbim vardı.' diye başladığın her cümleyi yutkuna yutkuna unutturmaya çalışır zaman.Oksijen var,soluyamıyorsun.Su var,elini yüzünü yıkamaktan utanıyorsun. ağlaya ağlaya içinin derinliklerinde toplanan gözyaşın nerdeyse iliklerine kadar yosun tutmuş.'Hâlâ ayaktayım,hâlâ ayaktayım,hâlâ ayaktayım.' diye kendini avutmaktan başka hiçbir seçenek kalmadığını anladığın zaman,kendini yerden toplamaya başlıyorsun.Buna herkes enkaz der.Sen bilmezsin,farkında değilsindir.Hani nasıl ellerin titrer,hastalık deyip hasar diyemezler ya öyle!
Bir kalbin yok şimdi.Ama ayaktasındır.öğrenmen mezara kadar sürer...
Devran
Reklam
"kabul
picasso da intihar biçimiydi
hem kübik hem kadın hep savaş masalları bağışlayan
basra bu
iki bayram arasına sıkıştırılmış sensizlik
basra bu
koş düş koş düş
geç kalmanın alarm sesi
sayın sevgilim
sevgili sevgilim
anladın galiba
gelirsin miadı dolmuş tendir bu
yüzüme değen aksi intihar"
Seyyidhan Kömürcü