Düşüncelerimiz kafamızda döndüğünde, şiddetli devinimlerinin kuvvetli özgünlüklerinin bir göstergesi, önyargının ve sabit fikirlerin çalkalanışı olduğunu sanma üçkâğıdına geliriz… ve düşünme sona erdiğinde o dönüp duran düşünceler değişmeyen geleneksel kalıbın içinde düzeltilmişlerdir. Bizse onların üzerinde yürümek için yeterince katılaştığını gördüğümüzde, onların o ilk üçkağıtlarını, görünüşte şiddet barındıran o yeniden düzenlemelerini hayal bile edemeyiz.