“Fabrikada çalışmak neye benziyordu?Deri bir boyunduruk takıyor muydun? Boynunun çevresinde iz bırakacak şekilde. Derlerdi ki-“
Fay araya girdi, “Ah, eski bir hikayeydi o, tabii ki sen buna inanmadın. Bu bir çocuk hikayesinydi ve doğru değildi.”
“Ama çocuk hikayeleri her zaman doğrudur”
“Devler ve periler bile mi? Toby Withers!
“Evet, farklı biçimlerdeki devler ve periler. Dev bir bombardıman uçağı ve dev bir yalnızlık var”
“Özür dilerim Toby ama o kadar toysun ki. Hoşçakal Toby ve omzumda iz olmadığı için de özür dilerim.”
“Ama sende iz var, Fay. Orada gördüm ben onu. Hepimiz bunun gibi bir tür izi taşırız, çünkü hayatta hepimiz damgalanırız, benim damgalandığım gibi. Bu doğru. Çok fazla şey bilmem, her hâlükarda sözcükleri hecelemeyi ve senin gibi insanlara ne söyleneceğini hiç bilmem ama odamda kitaplar var benim, dünya ve denizleri anlatan atlaslar ve yedi iklim dört bucağın ilk haritaları”