Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan toplu olarak harekete geçmek istediği zaman muhakkak bir bayrak yaratır. “Tanrı kutsal toprakları geri almamızı istiyor”, der, “dünyada demokrasiyi kuracağız”, der, “sosyal adaletsizliği kaldırıp komünizmi kuracağız”, der. Ama kutsal toprak, demokrasi, komünizm topluluğun umurunda değildir. Topluluk belki de sadece harekete geçmiş, kavga etmek istemek ve bu sözleri sadece teker teker insanların kafalarını güçlendirmek için kullanmaktadır. Ben, “belki dava budur”, diyorum.
Beni dinle, Mac. Benim düşüncelerim eleştirilemez demiyorum, ama onlar benim her şeyimdir. Ben olayları bir bütün halinde… Yani, elimden geldiği kadar, bir bütün halinde görmek isterim. Şunu ‘iyi’, bunu ‘fena’ gösteren gözlükleri takıp görüşüme bir sınır çekmek istemiyorum. Herhangi bir şeyin üzerine ‘iyi’ kelimesini yapıştırdığım zaman, ben o şeyi inceleyemem. Çünkü onun içinde ‘fena’ da olabilir. Anlıyorsun ya, bir şeyin her yanını birden görmek istiyorum.
Konuşma denilen şey bir duygu sorunudur. Ben öyle duyuyorum, içimden öyle geliyor, öyle konuşuyorum. Kendimi öyle konuşmak için zorlamıyorum. Doğrusu yapmacık davranışlar elimden gelmez, yapamam.