Hırsla yürüyorum,genellikle gevşek olan bacaklarım bugün gergin.Başıma gelenlerden sonra,sanki bir şey ezmek ister gibiydim.Ayaklarımla neyi ezebilirim ki?Altımda betondan başka bir şey yok.Hayır,böyle yürümekle pek çok şeyi ezebiliyorum.Yönetime hoş görünmek için bu kadar alçalabilen doktorun ödlekliğini eziyorum.Başka bir sınıfın acı ve sıkıntılarına kayıtsız kalan bir sınıf insanın kayıtsızlığını eziyorum.Fransız halkının cehaletini ,iki yılda bir Saint-Martin-de-Re den yola çıkan insan yükünün nereye gittiğini ne nasıl olduğunu düşünmeyecek kadar ilgi ve merak yoksunluğunu eziyorum...