Hatice Elveren Peköz
@Hatayli
Hatice Elveren Peköz'ün ilk kitabı, Zakkum Çiçeğim Mihri’ 2009 da, 2010 yılında çıkan Yeminli Kitap izledi. Ve Tanrı Aşkı Yarattı kitabı ile Barışa öyküler, Asiye Gün indi” adlı kitaplarda ortak imzası var. Peköz ayrıca senaryo hikayeleri yazıyor.
Reklam
Bir Yol Ayrımı
Adam: “bizim aşkımız, tıpkı filmlerdeki gibi değil miydi?
Kadın; “ya ne demesiniz!” dedi.
Adam; “O günden sonra sizi ne çok düşümdüm, bilemesiniz” diye ekledi.
Sonra, Yarı esprili bir ifadeyle; “şiirlerinizi yeniden bana okumanızı benim için yazmanızı ne çok isterdim” diyerek, şiir gibi konuşuyordu.
Bir ara ikisi arasında kısa bir sessizlik oldu.
Sonra adam; “Dilara Hanım, biliyor musunuz? Doktorlar; yakın zamanda öleceğimi söylüyorlar. “Yalnızca üç ay bir ömrüm kalmış,” diyor biri. Fazla uzun yaşayamazmışım. Ya kışın ortasında bitermiş, ya da bahara çıkmazmışım! Ah baharda ölmek, sizce haksızlık değil mi? Oysa sonbaharda öleceğimi düşünürdüm” derken, birden masumlaşıverdi gözleri…
Kadın adamın söylediklerini pek ciddiye almamıştı. Onun yine bayat şakalarından birini yaptığını düşündü.
Ona; “güle güle ölebilirsiniz. Fazla düşünmeyin, üzülmeyin lütfen. Ardınızdan helvanızı yapar, Yasinler okuturum! Bir de zahmet olmazsa oradaki yakınlara da selamımı söyleyin”, diye bir de espri yaptı.
Adam; “anlaşıldı, demek ki bana inanmıyorsunuz? İki gözüm, size öleceğim diyorum, üç ay ömrüm kaldığını söylüyorum. Siz hala kayıtsızca, bir de dalga geçiyorsunuz! Ölürsem üzülmez misiniz yani? Biliyorum, bana çok kırgınsınız! Bunun için üzgünüm! Yaşadığımı anlatsam yıllar, yollar yetmezdi. Yazık, size tam da kavgaların ortasında rastlamak talihsizlikti!”
Bir Yol AyrımıTelevizyon
Bazen geceye açılan bütün pencerelerden şiirler okumak isterdi Dilara Hanım. Ama kadının seslenişine kimse anlam vermiyor, oralı olmuyordu. Yüzyıllardır “küf odalı şehirler,” derdin uykulardaydı. Kim ne zaman uyanırdı, belli değildi?
Oysa politikacıların sesi televizyonlardan daha sık duyuluyordu. Medya ise onların baş sözcüsüydü.
Yeminli Kitap
“Anne bak” dedi Damla; pencere yanındaki yatağından uzakları göstererek. Eliyle, bütün vücut diliyle yağmur sonrası berraklaşan ve bir soluk gibi yakınlaşan dağları gösteriyor ve ekliyordu:
“Çocuklar neden kanser olur ve neden felçlik geçirip ölüyor anne? Ne vardı, şu susamış topraklara hep yağmur yağsa” derken, annesine yalvaran gözlerle bakıyor ve şöyle diyordu:
Sayfa 6
“Şu kuşlara bak anne; nasıl da güzelleşirler. Bir an için ayağa kalkıp yürüyecek, çıkıverecekmişim gibi oluyorum dağların en yücelerine! İnsanlar bir adım yürüyebilmenin, sağlıklı olmanın kıymetini biliyor mu sence? Ah ben de bir yürüyebilirsem; oralara, zirveye doğru koşar adım yürürdük seninle. Dağların öyle yakın oluşu ne güzel! Şifa dağıtan doktorun elleri, umudun gerçeğe dönüşü gibidir anne?”
ISBN 978-605-5702-54-0