Hatice Elveren Peköz
@Hatayli
Hatice Elveren Peköz'ün ilk kitabı, Zakkum Çiçeğim Mihri’ 2009 da, 2010 yılında çıkan Yeminli Kitap izledi. Ve Tanrı Aşkı Yarattı kitabı ile Barışa öyküler, Asiye Gün indi” adlı kitaplarda ortak imzası var. Peköz ayrıca senaryo hikayeleri yazıyor.
Yazar
Açıköğretim
Dörtyol / Hatay
Altınözü / Hatay, 17 Eylül
23 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Dünya’yı Değiştiren Kitaplar Listesi | Çağatay Zeren yaziatolyesi.com/dunyayi-degisti...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İçinde bulunduğumuz durum, İyilik/Kötülük/Denge/Terazi! Hangisi ağır basıyorsa artık o yönde ya yükselir, ya da irtifa kaybedilir.
Hatice Elveren Peköz
Kitap: Mecliste Aşk
Yazar: Hatice Elveren Peköz
Yayınevi :Heroon Yayınevi
Barkod: 9786058066304
----
Eskilerden bir senaryo yazdım…
Oyuncular varla yok arasında, yaşamın tam ortasında bir yerdeydi.
Kimsenin bilmediği düşsel şehirlerde, aşkla örülü görünmez köşk ve saraylar kurdum kendime.
Eskilerin oyuncusu oldum bazen, bazen de yenilerin...
Kendine yenilmezlerin suyundan içtim, yudum yudum.
Kucağımca çocuklar, ellerimde çiçekler ve kitaplar vardı.
Oysa hayat, hayalini kurduğum gerçeğin ta kendisiydi.
Yaşamın tam ortasında durarak, dünya çocukların saf gülüşleriyle dönsün diye sevgiyle duvarlar ördüm...
(Tanıtım Bülteninden)
İnce Kapak
Stokta Yok
Neden sitemizden satın almalısınız?
Ürün geçici olarak temin edilememektedir.
Hamur Tipi : 2. Hamur
Ebat : 13,5 x 21
İlk Baskı Yılı : 2019
Baskı Sayısı : 1. Basım
Yeminli KitapEdebiyat
SON GÜLÜMSEYİŞ
Yeminli Kitap’tan alıntı.
Damla, annesine zoraki bir gülümseyişle baktı.
Anne iç çekişlerle odadan çıkıp gitti.
Her yer karanlık ve sessizliğe bürünmüştü.
Genç kız dalgındı, gözlerini yumdu.
Sonra bedeni sarsılarak uyandı.
Tuttu bir şiir daha yazdı.
Bir an için kendini gerçek sevdalı sandı.
Şiirlerin büyüleyici dizelerine kanmış,
Sessiz dünyasında ne varsa haykırmalıydı.
Damla yaşama son bir gülümseyişle baktı.
Ölüm başucunda, hücreleri yüzde doksan kanserdi.
Üstelik yarın anneler günüydü.
Annesine şiirler yazmalıydı.
Ah bir iki dizelik nefes daha alamaz mıydı?
Oysa zavallı kalbi her şeye rağmen yaşama inanmıştı.
Umut ise uzaklarda bir limandı.
Suskundu, yaşama biraz daha direndi!
Ve son bir şiir daha yazdı.
Bugün kalbim kuytularda ey ölüm!/
Kuşları, cam kırıklarını/
Annem için, GDO’lu tohumları yazmalıyım./
Yeniden özgürleştirmeliyim kuşları./
Yüreğimde bir burç gibi örülü ey dağlar,/
Bir gün umudum gerçeğe dönmese eğer/
Anneme söyleyin, bir mayıs kelebeğiyim ben!/
