Kübra Taşkın
@Hatcekubra
Ama zaten insan, gidenlerin ardından, en çok kendi kalışına ağlıyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsan en çok kaçmayınca yakalanmıyor. Ve bazen kaçmak yakalamaktan çok daha küçük düşürücü.
Size kalbini açmak isteyen birine, saat ve gün bildiremezdiniz. Ne zaman dolarsa o zaman taşardı.
Geçmişe özlem duymak, asla dolmayacak boşlukların, kovuklarını belli etmek ister gibi zonklamasına neden olsa da, bir yanıyla bana hep iyi gelirdi. Vaktiyle var olmuş bir yokun nazikçe kendini anımsatmasıydı neticede bu sızı.
Yaşamaya çalışmak; biz ölümlülerin ekseriyetle yaptığı bu.