hiçteniçe

Yalnız uçan kuşların gökyüzünü topladım geldim
Reklam
“ve ben, vazgeçip her şeyden; hayatlardan, bir gölge gibi çekiliyorum uzaklara.”
çok üzülünce kaçacak delik arıyorum böyle hayatıma yaşamaya dünyaya her şeye ara vermek geliyor içimden mola işareti yapıp bi kenara çekilmek kendimi toparlayıp sahaya öyle dönmek istiyorum
Yüzüm bir gelecek atlası. Başım önde dönüyorum bütün yü­rüyüşlerden. Mavilik yitirdi hükmünü. İpi kopmuş bir bon­cuğum senden sonra. Bedeni olmayan bir zaman, odalarda. Canım ne kadar acıyorsa sözüm o kadar üşüyor. Ömür Ha­nım, Şahgülüm, Köroğlu'm ... sana bir nefes olamayan şiirden de geçtim.
ESKİ YALNIZLIK Vefasızlık, Hatice İnsanın büyük yalnızlığı Küçük ölümü Kendine verdiği bir eksilme cezası. Senin o kirpiklerinden tutup Başını güneşlere çevirdiğin çocuklar var ya Evlerinin acısını kalbinde uyuttuğun Şimdi senden çok uzaktalar. Kendisini sevmek için olsun İnsan arar değil mi bir iyilik zamanını Kalp, eşyadan daha çabuk soğuyormuş Eyvah ki bir daha yalnızsın mezarında.
Reklam