hiçteniçe

Yüzüm bir gelecek atlası. Başım önde dönüyorum bütün yürüyüşlerden. Mavilik yitirdi hükmünü. İpi kopmuş bir boncuğum senden sonra. Bedeni olmayan bir zaman, odalarda. Canım ne kadar acıyorsa sözüm o kadar üşüyor. Ömür Hanım, Şahgülüm, Köroğlu'm ... sana bir nefes olamayan şiirden de geçtim.

Reklam

hiçteniçe

ESKİ YALNIZLIK Vefasızlık, Hatice İnsanın büyük yalnızlığı Küçük ölümü Kendine verdiği bir eksilme cezası. Senin o kirpiklerinden tutup Başını güneşlere çevirdiğin çocuklar var ya Evlerinin acısını kalbinde uyuttuğun Şimdi senden çok uzaktalar. Kendisini sevmek için olsun İnsan arar değil mi bir iyilik zamanını Kalp, eşyadan daha çabuk soğuyormuş Eyvah ki bir daha yalnızsın mezarında.

hiçteniçe

Sonra kaldırıyorum başımı, pencere değil Sıralı kirpikler gibi çocuk ölüleri. İnsan acısından utanır mı Döktüğüm yaşlarla zehirleniyorum. Bizden geçti de, demiştin, hepsi ölümün rahminde Bu çocuklar nasıl yaşayacaklar bu ülkede.

Takip Önerileri

hiçteniçe

Kirpiklerin açıldı--- "Ne düşünüyorsun Hatice" "Bilmiyorum ki" Ağzında sevdiklerinin cümlesiz güzelliği Dünyadan elini çekmiş bir sonsuzluk Girdi içeri. Kirpiklerin açıldı kapandı Doktorlar bembeyaz susuyor Ben sana inanıyorum Ölüm yok dünyada! Son bir gök damlası ağzının burcunda Girdi içeri.