ORTADOĞU'DA BİR ÇOCUK~KEFEN
Nasıl başlasam, nasıl anlatsam bilemiyorum. Lugatimde ki kelimeler yetersiz, söyleyeceğim her söz eksik olacak gibi geliyor bana. Lakin gayret göstereceğim içimden gelenleri sizlere anlatmaya.
***
Lübnan'da sokak çocuklarının yaşadıkları eziyetler ile başlıyor bu yolculuk. Açlık, sefalet, istismar, çocuk gelinler ve daha niceleri. Onlar bedenleri küçük ama ruhları büyümüş insanlar. Minik omuzlarına haddinden fazla yük alan insanlar.
Bir çocuk diyor ki: Hayatın benden alarak başkalarına hediye ettiğini, ben de çalarak geri alıyorum.
Bir anne diyor ki:
Merhameti olmayan kalpten korkarım, o yüzden hep duamdır; merhametli olana denk düşelim.
Bir adam diyor ki:
Bu dünya senin gibi güzel bir kız çocuğu için fazla adaletsiz.
Bir kadın diyor ki:
O büyümüş de küçülmüş biri!
Ve bir kız çocuğu diyor ki:
Hayat, bir hayvanı sevdiği kadar sevemedi bizi.
Oysa cihanı alt edebilen bir çocuk gülümsemesiydi.
***
Bir an evvel bitirmek için başından kalkmadığım ama hiç bitmemesi için de yavaş yavaş okuduğum tek kitap olabilir.
Şimdi düşününce bu bir kitap değil aslında; bu bir yaşanmışlık, bir gerçek aslında. Dünya üzerinde ki pek çok çocuk bu kitaptaki çocukların çektiği acıları, belki de çok daha fazlasını çekiyor.
***