Size tuhaf gelecek ama ölebileceğime ilk kez orada inandım. Daha önceleri de ölebileceğimi düşünmüştüm, sadece düşünmüştüm, gerçekte öleceğime hiçbir zaman tam olarak inanmamıştım. Doludizgin yaşarken, ölüm nedense öyle kolay kolay aklına gelmiyor insanın. Şimdi düşünüyorum da, belki de en güzeli budur: Farkına varmadan yaşamak, farkına varmadan ölmek.
Denklemin her zaman iki tarafı vardır. Bir tarafında bir şey durdu mu, diğer tarafında da başka bir şey oluşur. Var olan her şey, bundan sebep birbirine karşıdır. Karşısında bir şey bulamayan şey, yok olmaya mahkûmdur.