Bir gün aynada kendine uzun uzun baktı. Neden güzel olmadığını ve olamayacağını anladı. Yüzü orantılı değildi...
Değiştiremeyeceği özelliklerdi bunlar.
O zaman aynaya değil başka yere bakmalıydı, mesela dünyanın kendisine.
Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşadığından emin olamıyordu.