Aklıma gelişin, sesin, konuşma tarzın, yüzün, bir gün bunları unutur muyum diye endişe giriyor kalbime. Gerçkten de olur mu?
Ilk okuduğumla simdi okuduğum aynı değilsin . Her okuyuşumda farklı şey ler katıyorsun bana. Yüreğim seni bulmak için çok çırpınıyor. Kalbim çok üşüyor. Okudukça özlem hasret nedir daha da iyi belliyorum..
Varsın, yaşıyorsun biliyorum ama ara ara aklıma gelip kalbimi yoklamam. Nedir bu?
Sahibine ait bir yürekle,
yine sahibine ait bir yüreği sev ki
sahiplik etsin size, sevgililerin en sevgilisi...
