Hatice

Sevme korkusu öyle kötürüm etti ki herkesi, yalnızlıktan bunalan insan, dönüp yine kendi yalnızlığına sığınıyor.
Reklam
Gönül yorgunluguna ne, biliyor musun? Gökte yıldızın kalmıyor. Gölgen bir yere sığmıyor. İçindeki şarkı içinde boğuluyor. Pencereden sokağa bakmıyor. Bütün sevgi sözleri kalbin de cezaya dönüyor.
Kimse duymadı ama ben çok şey söyledim.
Herkesin bedeninin içi bilinmez ve karanlıktı.
Sayfa 172
Mutluluk için başka hiçbir şeye gerek yoktu, sadece nefes almak yeterdi. Ama insan nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Sayfa 138
Reklam