Evveett sonunda kızların öpücüklerle kaplayıp sevgililerine verdiği; aşk adı altında takıntılı bir kadının mektubundan oluşan bu kitabı okudum... Aslında 2023'ün ilk aylarında okuduğumu hatırlıyorum, lakin yorum bile yapmak gelmemiş içimden -kitap iyi güzel, duyguları anlatım tarzı, akıcılığı iyi. Lakin kitap bir mektuptan ibaret, takıntılı bir kadının mektubunu okuyoruz arkadaşlar...- kitaptaki bilinmeyen hanım ablamızın mektubunu okuduğumuz zaman şeyi fark ediyoruz -aşk adı altındaki takıntıyı- hatta fark edemeyen bazı kızlarımız var!
(Spoi) Yahu kitapta kadın yıllarca acı çekiyor -aşk acısı- sonra ölüyor, üsüne üstlük yıllarca adamın çocuğunu adamdan saklıyor. Ve takıntılı bir şekilde yıllllaarrca kendini gizleyerek adama saplantılı kalmayı tercih ediyor. Bir de -kitapı okuyup okumadıklarını bilmiyorum- genç kızlarımız notlar yazıp bu kitabı sevgililerine veriyor... Gözünüzü seveyim kötü son ile biten bir kitapı öpüp neden verirsin ki? Her neyse beni ilgilendirmiyor... hanım ablamızın mektubunda saplantı var, takıntı var, şizofreni de ucundan var. Neyse ben kadının çektiği bu acıya çok, ama çok üzüldüğümü itiraf etmeliyim...
-bu arada kitaba ve yazara değil sinirim... sinirim genç kızlarımızın saçmalıklarına.- kadın yıllarca içine kapanık bir şekilde yaşamış -gerçi çokta yaşayamamış- adama ayrı bir sinirlendim kadına ayrı bir sinirlendim. Al birini vur ötekini misali... Tekrar okurmuyum, okumam ama 7/10 verdim kitaba. Çünkü duyguları Stefan güzel betimlemiş bu kitaptada.
(Gözünüzü seveyim bu kitabı öpüp öpüp sevgililerinize hediye etmeyin.)
Kitap iyi güzel ama öpüp hediye edecek kadarda waawww lık bir kısım yok...