"Neyin var zezé?"
"Hiç. Şarkı söylüyordum."
"Şarkı mı söylüyordun?"
"Evet."
"Öyleyse ben sağır olmalıyım."
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
'' Kitap, elinizde tuttuğunuz bir rüyadır. '' '' Sana kitap hediye edeni unutma; sana kitap okuyanı hiç unutma! '' '' Okumak, olduğumuz yerde kalmamız gerektiğinde bize gidecek bir yer verir. ''
(Kinsun.)
Dayanamadım yıkıldım tekrar ve tekrar... Dizlerimin üzerine çöktüm... Ve o günleri hatırlayıp sessiz sessiz ağlamaya başladım. "Ben sana yetemiyormuyum? Neden başkasına gerek duyuyorsun? Sevgimi hissedemiyorsun, bilmiyorsun diye... Kaygılarımıda mı hissetmiyorsun?"
(Yazardan...)