İnsan herşeye rağmen yalnız , herkese rağmen eksik kalıyor sensizlikte.
Bu ne acı bir sınav , ne acı bir tecrübe. Zaman durdu , hayat devam etti sen gidince . hala da devam ediyor: ama benim hayatım değil o akıp duran sessizce.
Hayır! hayır!
Aglamiyorum ,ağlamayacağım . söz verdim bir kere.
Sadece biraz...
Sadece biraz... Sensizlik kaçtı gözüme
Acım mı ? Geçmedi... alıştım sadece
İnsanlar geçmişlerine en büyük ihaneti unutarak yapar. Benim geçmeyen geçmişim hep simdimde duruyor anılar unutmayı zorlaştırmak için verilmis cezalardir sevgilim. Ben bu cezaya gülümsüyorum senin bıraktığın hiçbir şey ardımda kalmadı benim. İnsana en uzak düşen şey, bilerek geride bıraktıklarıdır çünkü...
Kalbimdeki yerine hiç ihanet etmedim. Gidişin hiç bitmedi bende kaybedecek de olsam bir yolum vardı sende ve hayat o kadar kuralsizdir ki bazen, oyunu kuralına göre oynamak bile kazandirmaz insana. Seni kaybedeceğimi bile bile oynadım bu oyunu utanmaktan utanmadan...
Acım mı ?
Geçmedi alıştım sadece...
Sana tavsiyem, sonu gelmişse bir ilişkinin noktalamaktan çekinme . en azından daha büyük umutların olur o zaman. Çünkü her cümle noktada sonra büyük harfle başlar ...
" boş bir odada yalnızlığıma oturuyoruz . artık beni acitmıyor. arkadaşız. Yalnızlığında yanında olduğum , yalnizligimda yanımda değil . belki de buna çok aglarim. ayıp mı ? Yenilgi mi ? Öyle olsaydı 'ağlamak güzeldir ' dermiydi şarkılar
Her göz yaşını onun için kaldırıp şerefine ağladığım gecelerinde oldu ,yağmura sağlandığım da... Yalan değil . bazı yağmurlar ağlamaktan utananlar için yağar bilirsin...