Hatice Kaya
@Haticekaya83
20 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Her şeye gereksiz karışan yetişkinler olmasaydı dünyamız...Çocuk Edebiyatı
Not: Bu kitabı önce anne babalar alıp okusun, sonra da çocuklarına okutsun.
Babaannem geri döndü. Nereye döndü? Nereden döndü? Neden döndü ve neden gitmişti ki? Neden gitmişti biliyor musunuz: Büyüklere çoook güzel bir ders vermek için...
Şermin Yaşar'ı sosyal medyadan takip ediyorum ve paylaşımlarına bayılıyorum. Kitaplarının güzel olduğunu tahmin ediyordum zaten ama okuyarak kesinlikle öğrenmiş oldum. Kitabı da aslında öğrencime almıştım ve evet, kendisinden önce okudum. :D
Kitap 160 sayfa ve Taze Kitap yayınlarından çıkma. Çocuk kitaplarının olmazsa olmazı bence resimler ve Ezgi Keleş bu kitabı çok güzel resimlemiş. Kitabın bölümleri bile bize bu kitap çocuk kitabı diyor ve onların ruh halini çok güzel anlatıyor: Pöffffff, Offffff, Aaaaaa, Oy Oy Oy Oyyy, Zınnnk, Neeeeee, Hooopiiiş...
Kitabın çoğu yerini gülerek okudum. Ben bu kadar güldüysem çocukların da bu kitabı gerçekten seveceklerini ve kahkahalarla okuyacaklarını düşünüyorum.
Kitapta bir babaannenin "uslu çocuk sendromu" hastalığına yakalanması ve tamamen bir çocuk gibi davranması anlatılıyor. Evde futbol oynaması mı dersiniz, duvarlara resimler çizmesi mi dersiniz, neler neler... Peki babaanne neden ve nasıl böyle bir hastalığa yakalanıyor? Çünkü... Söylemeyeyim. :D Onu okuyunca göreceksiniz.
Kitabın sonu ise biz yetişkinlerin elbette tahmin edeceği, küçüklerinse şaşıracağı bir şekilde bitiyor. Hatta öyle ki okuyan bir çocuk "Anneeeeeğ, babaaaaağ bakııııın; bakın da görüün; görün de örnek alııın." şeklinde size ders vermeye çalışabilir. :))
Burada babaanne öykünün konusu gibi görünse de öykünün asıl konusu "çocuk ve çocukluk".
Özellikle anne babalar başta olmak üzere yetişkinler olarak çocukların çocuk olduğunu genelde unutuyoruz. Onlardan yetişkinmiş gibi davranmalarını istiyoruz. Sürekli uslu dur,
Hatice Kaya
Çok güzel bir inceleme olmuş yüreğinize sağlık
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dünyayı “içindeki çocuğu öldürmeyenler” yönetsin!Çocuk Edebiyatı
Neden unutur büyükler çocuklara kızarken daha önce kendilerinin de çocuk olduğunu? Ve neden unutur öğretmenler öğrencileriyle iletişim kurarken bir zamanlar kendilerinin de o sırada oturduğunu? İnsan doğası gereği mi böyle olmak zorunda yoksa böylesinin doğru olduğunu düşündüğü için mi böyle davranma ihtiyacı hisseder insan? “Çocukla çocuk olma,” deriz mesela marifetmiş gibi. “Büyükle büyük olma,” demeyiz. Oysa savaşlar da büyüklerin, yol verme kavgaları da, bitmeyen küslükler de…
“Çocukları çok seviyorum, onları çok sevince zaten her şey oh ne âlâ memleket oluyor.”
İdareci olurken en çok “acaba çocuklardan kopar mıyım,” diye üzüldüm. Daha o koltuğa oturmadan istifa etmek vardı aklımda. Sonra fark ettim ki yalnızca kendi sınıfıma değil bütün çocuklara dokunma fırsatı buluyorum. Kütüphane yoktu okulumuzda, odamın bir bölümünü kütüphane haline çevirdim. İdare odasına girmeye çekinen öğrenciler için bir uğrak noktası oldu odam. Aldıkları kitapları tartıştık, kitaplar önerdim onlara ve tarifi zor ama bu kitabın önerisi de onlardan geldi bana. Açılıp kapanmaktan kapı kolu bozuldu odamın, sonra fark ettim ki bir kapı ihtiyacı bile gerekmiyor aslında. Yalnızca sabah açmak, akşam kilitlemek yetiyor. Neden anlatıyorum bunları: Öğretmenliğimin ilk yıllarında hep aynı önerileri aldım, “fazla yüz verme, tepene çıkarlar.” Tepem dedikleri başımın üzeri oldu, koyduğum görünmez çizgiyi aşanı hiç görmedim, o ince çizgide içimde ölmeyen çocuk vardı.
“Neden hayatımın en kıymetli yıllarını bir sıranın üzerine oturup tahtaya bakarak geçiriyorum?”
Neden?
Bir günlüğüne de olsa eline bir fırsat geçse ilk değiştirdiğin ne olurdu?
Yalnızca okula dair değil, bir günlüğüne devlet başkanı olsan, ya da belediye başkanı, okul müdürü… Her nerede değiştirmek istediğin ne varsa bir günlüğüne eline
Hatice Kaya
Hocam paylasiminiz cok guzel elinizin degdigi çocuklar cok sanslilar bizim cocuklarimizin karsisina da sizin gibi ogretmenler cikar insallah
Başörtüsünden dolayı tepkilerin hedefi haline gelen Nobel ödüllü Tawakkul Karman’ın cevabı muazzam:
“İnsan, ilk zamanlarda neredeyse çıplaktı, zekası geliştikçe giyinmeye başladı. Bugün giydiğim şey insanın başardığı en yüksek düşünce ve medeniyet seviyesini temsil ediyor”
Hatice Kaya
Baş örtüsünun olmasi yada olmamasi insanin fikrini duygularini hayal gucunu etkileyemez ben herkes baskalarinin tercihine saygi duymali ben acik bir bayanim giyimime dikkat ederim bir anneyim carsafli bir arkadasimlada konusurum gorusurum onun bilebilecegi bir sey
Her biri pırlanta gibi ışıl ışıl parlıyorlar ....🥀
Ruhları şad olsun 😔
Hatice Kaya
Allah ailelerine milletimize sabir versin