Hatice
@Haticekbk
20 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aman be Nietzsche
Herkes gibi olursam, ben kim olacağım?
Çoğu insan farkında olmadan başkalarının hayatını yaşar.
Kitap,
Bir yandan “ben farklıyım” diye bağırıyor, diğer yandan satır aralarında yalnızlık akıyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şeffaflık Toplumu üzerine düşünürken şunu fark ediyorum: Günümüzde her şeyin görünür olması sanki bir özgürlük gibi sunuluyor; insanlar hayatlarını, düşüncelerini ve hatta duygularını sürekli sergilemeye teşvik ediliyor. Oysa bu durum bana göre insanın iç dünyasını zenginleştirmekten çok onu yüzeyselleştiriyor. Çünkü insan bazen susarak, saklayarak ve kendine ait bir alan bırakarak derinleşir. Her şeyin paylaşılabilir ve gösterilebilir olduğu bir dünyada gizemin, merakın ve düşünmenin yavaşlığı kayboluyor. Bu yüzden Han’ın eleştirisini önemli buluyorum; fakat aynı zamanda şeffaflığın tamamen olumsuz olmadığını da düşünüyorum. Günümüzde şeffaflık bazı alanlarda adalet ve hesap verebilirlik sağlayabilir. Yine de bireyin kendi iç dünyasını koruyabildiği, her şeyin görünür olmak zorunda olmadığı bir alanın kalması gerektiğine inanıyorum.
İnsanların 'sevgi' diye adlandırdığı şey gerçekten sevgi mi? Yoksa alışkanlık, ihtiyaç, yalnızlık korkusu veya çıkar mı sevgi gibi görünüyor? Sevgi gerçekten nedir?
Biz sevdiğimizi mi sanıyoruz?
Daha okumadım ama kapağına göre yargılamak istiyorum...
Mavinin o melankolik ama sakinleştirici tonu, kitabın içindekileri muhtemelen çok "bağırmayan" ama derinden sızlayan cinsten olduğunu fısıldıyor gibi . Bakalım
İnsan bazen hayattan değil, hayatın ağırlığından yoruluyor. Ölmek istemek belki de gerçekten yok olmak değil; beklentilerden, yetişememekten, sürekli güçlü görünme zorunluluğundan kaçmak istemek. Ama bir yandan da küçük bir tat, sıcak bir yemek, basit bir an… insanı dünyaya geri çağırıyor. Bu kitap bana, en karanlık düşüncenin içinde bile minicik bir yaşama arzusu saklı olduğunu hatırlattı. Belki de mesele ölmek istemek değil; yeniden, daha hafif bir şekilde yaşayabilmenin yolunu aramak. Ve çağımızda da günümüz insanı, modern yaşamın baskıları ve tükenmişliği içinde hayata tutunmayı küçük zevklerle sürdürmeye çalışıyor.
