"Değerli azizim!" dedi, ciddi bir tavırla, "Yoksulluk ayıp değil, bu doğru. Ayyaşlığın bir erdem olmadığını da biliyorum, ki bu çok daha doğru... Fakat sefillik, aziz dostum, sefillik yüz karasıdır. Yoksullukta, yaratılıştan gelen asaletinizi koruyabilirsiniz ama sefillikte asla! Sefil bir insanı toplumdan sopalarla kovamazlar, onu daha çok aşağılamak için bir süpürgeyle süpürürler; bu da doğrudur aslında. Sefilliğe düşmüş kişi kendini aşağılamaya hazır olmalıdır.
Hayaller güzeldi, azizim. Güzeldi fakat öyle oldukları kadar imkansızlardı da. Ve acımasız. Lakin öyle olmasalardı, onlara hayal demezdik. Hatıra derdik, yaşanmışlık derdik, anımsama derdik...
Hayal demezdik.
Üç tutku yönlendirdi hayatımı: Sevgi açlığı, bilgi arayışı ve başkalarının acılarına yönelik dayanılmaz bir merhamet. Aşk ve bilgi göklere yükseltti ama merhamet her seferinde çekip yere indirdi beni.
BERTRAND RUSSELL