Hatice
@Haticetk
17 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Yüzümü yıkarken acaba diyordum; acaba türümüzün en önemli özelliklerini taşıyor muyuz? Hareketlerimiz ve sözlerimiz nerelere saplanıyor? Acaba “insan” denince hatırlanıyor muyuz?
“Ne güzel bir şeker portakalı fidanıymış bu! Hem bak, dikeni de yok. Pek de kişilik sahibiymiş, şeker portakalı olduğu ta uzaktan belli. Ben senin boynunda olsaydım başka şey istemezdim”
Ellerini alınlarına dayayıp uzakları gözlüyorlar. Hem bihaberler, hem birbirinden haberdar. Bu nasıl sır, adım atanın semaya yükseliyor dumanı. Bu nasıl gömlek, kim giyse deli oluyor.
Sayfa 42
“Taç yapraklarını atar ve çiçeğe ulaşır” der Tagore, bir Zen sözü bunu doğrular: “Hiçbir tohum çiçeği göremez.” Var olmak yok olmayı göze alabilenlerin işidir. ‘Hiç’ dediğimizde, ‘hep’ demiz oluruz.
Sayfa 119
İnsanın yarası aynı zamanda şifa olabilir? Ruhumuzun gölgesinde kanayan bir yara, gün gelir, bizi iyileştirebilir mi?
Sayfa 119