Havılça

Ancak mezarda bitiyor hayat. Mezara girmedikçe, göğsünün altındaki kalp attıkça sen de istiyorsun hayattan payını...
Sayfa 163·Kitabı okudu
1000k
Reklam
Hayat nasıl da ayırıyor anneyi evlattan, kardeşi kardeşten... Herkesi kendi derdiyle bir kafese sıkıştırıyor.
Sayfa 142·Kitabı okudu
1000k
İnsan karşısındakine ağlamaz; ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar.
Sayfa 117·Kitabı okudu
1000k
En iyisi susmak. Susarak yaraların iyileşmesini beklemek.
Sayfa 113·Kitabı okudu
1000k
Reklam