Insan her daim yaşadigi anı kiymetini bilmeliydi.Başımıza gelen her kötü şeyin bize öğretmek istediği bir amacı vardı.Bazen iyi bazen kötü .Bazen de,yaşamamak için ne kadar uğraşsa da o anı yaşardı insan..
Her sözün cımbızlanıp bağlamından koparıldığı bir dönemde, en doğru ifadenin bile kıymetli olması bir yana, dönüp sahibini vurması muhtemeldir.
Ezcümle…
Konuşmak külfet, susmak nimettir.!