Tekrardan merhabalar. Bugün Her Kalp Kendi Şarkısını Söyler'in yorumuyla karşınızdayım. İlk olarak konusundan bahsedeceğim. Julia genç bir kızımız hukuk fakültesinden mezun olduğu günün ertesi
"Kendimizi sevdiğimiz gibi sevilmek isteriz. Başka türlüsü bizi rahatsız eder. Şüphe ve kuşkuyla karşılık veririz. Dili anlamayız. Suçlarız. Karşımızdakinin bizi sevmediğini iddia ederiz. Ama belki de bizi sadece bizim anlayamadığımız kendine özgü bir biçimde seviyordur."
"Bir şeyi aştığımız zaman hayatımıza devam eder, o şeyi geride bırakırız. Ölüleri de geride mi bırakırız peki? Bence onları yanımıza alırız. Bize eşlik ederler. Başka bir halde de olsa, yanımızda kalırlar. Onlarla ve öldükleri gerçeğiyle birlikte yaşamayı öğrenmek zorundayız."
"insanı güzel ya da çirkin yapan burnunun büyüklüğü teninin rengi dudaklarını ya da gözlerinin şekli değildir."
"Peki nedir?"
"Ben söyleyeyim: Sevgidir. Bizi Sevgi güzelleştirir."