Havva özmen
@Havva_nrr
Kitap sayfalarıyla hayatına yön veren birisi...
80 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Okyanus gözlü adam...
Herkese selam. Beni yıkan, yakan, okyanusun derinliklerine sokan o kitabın yorumuyla geldim. Uzatmadan konusundan bahsedeyim. İlk kitaptaki heranın platonik aşkı bu kitapta son buluyor. Birbirlerine karşı duygularını belli etmeye başlıyorlar ama buna bir isim koyamıyorlar başta. Daha sonra gitgide ilişkileri oturuyor. Kitabın ilk yarısında onların bu tatlı, harmanlanmış, acılarla birleşmiş güzel ilişkilerini okuyoruz. Yeri geliyor gülüyoruz, yeri geliyor hüzünleniyoruz. Ama kitabın ikinci yarısı hakkında hiç yorum yapmayacağım. Ondan sonra işler klasik bir lise kurgusundan ayrılıyor ve farklı bir dünyaya adım atıyoruz. Kitabın konusu böyle. Şimdi yorumuna geçelim. Yazar, kitabın en başından beri iyi sonla bitmeyeceği hakkında spoiler verip duruyordu. Yani hissettiriyordu. Bunu diğer yarısını okurken direkt söyledi resmen. Ama bunu kabullenmek o kadar zor oldu ki. En son ana kadar belki bir Kurtuluş olur diye bekledim. Bu kitapta hera'dan çok, atlasın iç dünyasına baktık. Ve şunu söyleyebilirim ki atlas'a aşık oldum ve bu konuda hera'ya hak veriyorum. Kim aşık olmaz? Onun, dışından gözüktüğü gibi bir insan olmadığını zaten biliyordum. Hera atlasa ilk kitapta "sana acıyı öğreteceğim" diyordu, bu kitapta ise atlasa "Büyümüşsün" dedi. Aslında büyüyen Atlas değildi, büyüyen onlardı. Aşklarıyla beraber büyüdüler. Yazarın cümleleri, diyalogları okutturuyor kitabı. Öyle aman aman heyecanlı bir kurgusu olmamasına rağmen gram sıkılmıyorsunuz. Duyguları okurken keyif alıyorsunuz çünkü. Beğenmediğim bir kaç detay vardı ama ona rağmen 10 puan veriyorum çünkü hissettirdiklerini inkar edemem. İlk olarak hera'yla bütünleşemedim ama hep benim kızım gibi oldu. Yaralı kızım. Bunun sebebiyse olaylara yaklaşım farkımız olabilir. İkinci detay Mina'nın yaşadıklarıyla karakteri pek oturmamış
Sinan akay isimli okura yanıt verildi
Havva özmen
Spoiler vermedim ki ne heves kırmaıs
Reklam
Bakın, bu kitabı herkes beğenmeyebilir sonuna kadar hak veririm. Ama bana kalsa müthiş bir kitap. Tek bir yerinde sıkılmadım. (bu kadar uzun sürmesinin sebebi bu aralar asla kitap okuyamamam, ama geçti!!)
Okurken herhangi bir paragrafın başında başrolümüzün suçlu olduğu bariz fakat kendisi bir şekilde manipüle ederek haklı olduğuna ikna ediyor. Şüphesiz şu ana kadar okuduğum ve kurgusu en farklı kitap buydu. Kitabın bazı yerlerinde, “tamam anladık, lafı bu kadar uzatmaya gerek yok” gibi tepkiler versem de harika bir kurguydu. Ortalarda sıkılırım gibi düşünmüştüm ama aktı gitti resmen. Ayrıca son 50 sayfa kitabı elimden bırakamadım. Ters köşe demek pek doğru olmaz ama yaşanan olay gerçekten şaşırtıcı ve güzeldi.
Farklı kitaplara açığım, hep aynı konuyu okumak sıkıcı gelmez diyorsanız alın okuyun. Hep aynı konudan kastettiğim de full yazarlık üstüne. İlgi alanım olduğu için zerre sıkılmadım ben.
Havva özmen
Kitap kendini okutuyor mu, olay örgüsü durmadan akıyorsa almayı düşündüğüm bir kitap.
Okyanus gözlü adam...
Herkese selam. Beni yıkan, yakan, okyanusun derinliklerine sokan o kitabın yorumuyla geldim. Uzatmadan konusundan bahsedeyim. İlk kitaptaki heranın platonik aşkı bu kitapta son buluyor. Birbirlerine karşı duygularını belli etmeye başlıyorlar ama buna bir isim koyamıyorlar başta. Daha sonra gitgide ilişkileri oturuyor. Kitabın ilk yarısında onların bu tatlı, harmanlanmış, acılarla birleşmiş güzel ilişkilerini okuyoruz. Yeri geliyor gülüyoruz, yeri geliyor hüzünleniyoruz. Ama kitabın ikinci yarısı hakkında hiç yorum yapmayacağım. Ondan sonra işler klasik bir lise kurgusundan ayrılıyor ve farklı bir dünyaya adım atıyoruz. Kitabın konusu böyle. Şimdi yorumuna geçelim. Yazar, kitabın en başından beri iyi sonla bitmeyeceği hakkında spoiler verip duruyordu. Yani hissettiriyordu. Bunu diğer yarısını okurken direkt söyledi resmen. Ama bunu kabullenmek o kadar zor oldu ki. En son ana kadar belki bir Kurtuluş olur diye bekledim. Bu kitapta hera'dan çok, atlasın iç dünyasına baktık. Ve şunu söyleyebilirim ki atlas'a aşık oldum ve bu konuda hera'ya hak veriyorum. Kim aşık olmaz? Onun, dışından gözüktüğü gibi bir insan olmadığını zaten biliyordum. Hera atlasa ilk kitapta "sana acıyı öğreteceğim" diyordu, bu kitapta ise atlasa "Büyümüşsün" dedi. Aslında büyüyen Atlas değildi, büyüyen onlardı. Aşklarıyla beraber büyüdüler. Yazarın cümleleri, diyalogları okutturuyor kitabı. Öyle aman aman heyecanlı bir kurgusu olmamasına rağmen gram sıkılmıyorsunuz. Duyguları okurken keyif alıyorsunuz çünkü. Beğenmediğim bir kaç detay vardı ama ona rağmen 10 puan veriyorum çünkü hissettirdiklerini inkar edemem. İlk olarak hera'yla bütünleşemedim ama hep benim kızım gibi oldu. Yaralı kızım. Bunun sebebiyse olaylara yaklaşım farkımız olabilir. İkinci detay Mina'nın yaşadıklarıyla karakteri pek oturmamış
elif rana karakaya isimli okura yanıt verildi
Havva özmen
Sonu çok üzücü bitiyor. Kaldıramadım ben yani. Hera o boğulmak istediği gözlerde boğuluyor Cidden.
Öfffff öffff aşırı zorlamaydı sonu aşırı. En nefret ettiğim kitap türü. Uykusuz kaldığıma değmez. Yazıklar olsun. Bi kere katil kim romanlarının da bi namusu vardır. Bu namusu çiğneyen yazarlara ifffrit olurum. Yıllar önce bir ahmet ümit romanında yaşamıştım bunu. Polisiye romanlarda -benim için- ince detaylarla katilin kim olduğundan şüphelenmemizi gerektirecek ipuçları olması gerekir, katili bulamasak da tahmin yürütmemiz lazım yani işin eğlencesi burda. Ama bu kitapta okuduğun 300 sayfanın aslında bir çöp bir yalan olduğunu öğreniyorsun, kitabın sonu aşırı saçma bi şekilde kitapta hiçbir şekilde bahsedilmeyen şeyler çıkıyor. Yani deli oluyorum böyle şeylere. Kitabın başında zaten ethanı bağıra bağıra ej zannettirmek istemesi bi garipti ama böyle aşırı salak bi son da beklemiyodum aşırı sinirlendim yarın mesai var ve ben uykusuz kaldım. Evet kitap sürükleyiciydi. Teşekkürler.
Havva özmen
Evet, katılıyorum. Ethan la ej'in herşeyi uyuşuyordu. Yaklaşık 7-8 tane şey eşleştirdim.ej olmamasının imkanı yoktu ama oldu işte.