Necip Fazıl KısakürekŞiir
Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa saplanan noktasında,
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.
Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.
İçimde damla damla bir korku birikiyor;
Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...
Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;
Gözüne mil çekilmiş bir âmâ gibi evler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
O mezarda çürüyecek şey, etten, kemikten ibaret bir şey. Sevişen, ruhlarımızdır. Evet, ruhlarımız bu ten kafesinden kurtuldukları gibi görüşecekler.
Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat
Bir ülkede akıl ve sanattan çok maddi servete kıymet sevilirse, bilinmelidir ki orada keseler şişmiş, kafalar boşalmıştır.
-Johann Christian Friedrich Hölderlin