Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır, Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim... Cahit Sıtkı Tarancı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Yalnızlık tutkularda gezer çoğu kez;
Körkütüğünden sırılsıklamına,
Zilzurnasından akla yatkınına kadar bütün tutkularda.
Çünkü aklın, her şeyi tutkuya dönüştürmek gibi
Tuhaf bir köyü vardır;
Ve tutkular, insanı tutmaya yarayan en eski kulplardır
-ki, birini göğe çıkarır
Ya da yere batırırken
Çoğunlukla oralardan tutulur.
Bu yüzden,
Önce tutkuları öğrenilir insanın,
Sonra tutkuları unutulur.”
Yalnızlık, karanlığı çocukluğumuzdan kalmış bir çocuktur;
İçimizin içinde oturup ihtiyarlığımızı yaşar.
Gözleri gözlerin görmediğidir dünden beri, elleri ellerin gelecekte yazmadığı.