Kübra

Kalbimi bıraktım
Ama o hayat bir türlü gelmek bilmiyor. İnsanın kendi mutsuzluğu ile ilişkisinin sadece onu beklemek olduğunu fark edene kadar uzun bir süre duygusal ve melankolik bir halde yakınınıp durdum.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Selamlar modern devletlere
Nasıl olacağını bilmiyorum ama her yanı gözetleyen modern devlet böyle gülünç gizemleri bile açığa çıkarabilir. Muhtemelen güvenlik görevlileri benim parasını ödemediğim bereyle asansöre binmemi bekliyorlar
Ruh ürkekliği nasıl aklına geldi canım Genazino
İnsanların yürekleri ağzına kadar dolu olduğu halde, sürdükleri hayat hakkında hiçbir şey söylemek istemediklerinde ruh ürkekliğin işareti bu.
Futbola bakış açımdır.
Eskiden tren istasyonlarında ya da alt geçitlerde futbol taraftarlarının bağış çağrıışlarından korkardım. Bugünse bunun mahkumiyetlerinin yankısının duyulmasını isteyen kapana kısılmış insanların barışış olduğunu biliyorum. Hayatın zorlukları insanın üstüne öyle bir yumuşaklık yapışıyor ki ne taraftar fark ediyor bunu ne de anarşistler.
Çürümeyi hissetmek ya da eski kıyafetler
Kusursuz bir gömleğin içine neredeyse parça parça olmuş bir fanila giymek hoşuma gidiyor. Fanila yüzeysel olarak, yaşamda eryada geç göze alınacak azapların simgesidir. Ayrıca, (aslında daha çok) benim bir sanatçı olarak geleceğimi işaret ediyor. Ben (eğer böyle bir dal varsa) giysi sanatçısı olmak isterim. Daha iyisi, çürüme sanatçısı. Ben eskilikten parçalanmakta olduğu belli olan elbiseler giymeyi severim. Herkes ta başından beri giysilerinin parçalanması ile birlikte(hızlıca ve yüzeysel düşünerek kendi çürümesine tanık olur... İnsanların hırpalanmış giysilerini atma konusundaki tuhaf hevesi bence, parlanan giysilerin işaret etmeye çalıştığı sürece yatmanın bir simgesidir.