İncipit vita nova. Yeni bir insan oldum, kendim için bir mucize, hem dingin hem etkin, hem alan hem veren, içlerinden hangisinin en değerli olduğunu belki henüz bilmediğim zenginliklerle donanmış biri.
Tatlı tatlı bir ev hayvanının sever gibi seviyorum seni, sanatın bir yaratısıymışsın gibi seviyorum, bilmeceleri ve tüyler ürpertici şeyleri sever gibi seviyorum. Bedenimin bir uvzu gibi seviyorum aynı zamanda, sabahı karşılayan bir gün gibi seviyor, kendimin tıpatıp bir benzeri gibi, kendi şeytanın, kendi Yazgım gibi seviyorum. Peki sen nasıl seviyorsun beni?
Kendi buluşumuz olmayan düzenlerin içinde yaşıyoruz hepimiz, bu düzenler için hiçbir şey yapamayız, bizi Yadırgatıyorlar. Zamanla bu düzenlerin suçunu üstlendiğimizi fark ettiğimiz içindir ki yadırgıtıyorlar bizi. Faşist düzen faşist suçu doğuruyor, komünist düzen komünist suçu doğuruyor kapitalist düzen kapitali suçu doğuruyor.