Hayri Varol
@HayriVarol
Tanınmamış Kişi, Ayçiçeği Tarlalarına Beton Dökülürken, Kazak Gölü'nde Kanat Çırpan Beyaz Kuğular ve Gadaşım kitaplarının yazarı.
Bafra, 1 Temmuz 1971
134 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Öğreneceksin Bafralı, öğreneceksin. Hayatta en önemli olan şeyin kendin olduğunu öğreneceksin. Kendinden başka kimsenin üzülüp kırılmasına aldırmamayı öğreneceksin. En değerli şeyin kendin olduğunu öğreneceksin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir şehrin karakterini içinde yaşayan kültürlerin karakteri belşrliyorsa eğer, İstanbul’unki hangisiydi? Kültürler, toplumların yaşam biçimiyse eğer, İstanbul hangi kültürü yaşıyordu ? Açık bir dünya görüşü mü vardı İstanbul’un? Dünyaya açılan bir pencere miydi? Yoksa, bağnaz bir kültürün baskısı altında mıydı? Muhafazakar mıydı İstanbul? Liberal mi? Hür be özgür insanların kenti miydi? Özgür düşüncenin geniş bir alan bulabileceği bir şehir miydi? Yoksa, düşündüğünü ifade edemeyenlerin hapisanesi miydi?
İlk kez gördüğü insanların yanından geçip gitmek çok kolay gelir insanlara, alıştığı insanları bir daha asla göremeyecek olma duygusu çok yakıcıdır. Bir insanın yıllarını paylaştığı birini bir daha göremeyecek olması kadar kahredici ne olabilir ki? Ölüm mü? Ölüm zaten herkesin hazır olduğu, herkesin beklediği değil midir? Ölenin ardından ağlanır, ölmeden kaybolanın yokluğundan doğan kocaman boşluğu doldurmak hiç kolay değildir. Az önce oradaymış gibi gelir insana, az sonra gelecekmiş gibi. Artık gelmeyeceği gerçeği aklına düşmekte hiç gecikmez. Bıçak gibi saplanır bir yerlerine. Her andığında, her hatırladığında, gelmeyeceğinin farkına her vardığında içinde yangın çıkar. Bir ses, bir söz, bir mimik… Radyoda çalan bir şarkı, televizyonda başlayan bir programın jenerik müziği, bir spikerin sesi… Hepsinde bir ortak hatıra vardır. Her şey onu hatırlatır. Bazen bir esinti bile. Ayrılık çok acıdır. Ayrılık çok acıtır.
Bitmesi gereken her yolculuğa…
Gadaşım, Anadolu’nun sıcak diliyle anlatılan, dostluk, kardeşlik, yoksulluk, adalet ve insan kalabilme mücadelesi üzerine kurulan bir romandır. Aynı mahallede büyüyen, hayatın zorluklarını birlikte göğüsleyen iki gencin yollarının zamanla nasıl sınandığını anlatır. “Gadaşım” kelimesi hikayenin ruhunu taşıyan can yoldaşı, kader ortağı anlamını simgeler.
Memleketlerinden İstanbul’a belki tutunuruz umuduyla gelen gençlerin maddi manevi sınanmasıyla her şey dahada zorlaşır.
Kitabın ortalarında ismi verilmek istenmeyen gizemli genç yazarın kalemini ve kendini tanıyanlar hiç sürpriz olmaz ama kitabın sonralarına doğru geçmiş ve gelecek birbirine harmanlanıp yazar hakkında bilinmezliklere doğru kapı açar ve okuyucuyu şaşırtır.
Kitap, dostluk kavramını düşündürüyor insana. Dostluğun sınırı , ölçüsü ne olmalıdır? Gerçekten varını yoğunu hesapsızca ortaya koymak mıdır dostluk? Her kavgaya gözün kapalı dalmak mıdır?
Ve ait olmadığın bir şehre kök salmak için direnmeli mi
diye düşünmeden edemiyor insan.
Sana iyi gelmeyeni değiştirmek lazım zannımca. Bazen bir şehri, bazen bir dostu, bazen bir sevgiliyi …
Ait olmadığın yerle savaşın bitince asıl hikayen orada başlıyor belki de. Güzelliklere kapı açabilmek için önce bazı kapıların tamamen kapanması gerekiyor.
Bütün kitaplarını okuduğum 
Hayri Varol hocama eline emeğine yüreğine sağlık diyor ve tükenmez bir kalem bitmeyen bir yolculuk diliyorum.
Keyifli okumalar herkese.
Hayri Varol hocama eline emeğine yüreğine sağlık diyor ve tükenmez bir kalem bitmeyen bir yolculuk diliyorum.
Keyifli okumalar herkese.