Bir video var, küçük bir kız çocuğu, sokak fotoğrafları çeken birine yaklaşıyor, fotoğrafının çekilmesini arzuladığı belli, utangaç, sıkılgan, ürkek... Bakışları bile çekingen... Fotoğrafçı fark ediyor, yanına çağırıyor... Gördüğü ilgiyle acemice gülümsüyor... Belli ki alışmamış...
Güzel bir fotoğraf çekiyor ona sokak fotoğrafçısı... Başka bir zamanda mı bilemiyorum ama o çektiği fotoğrafı çerçevelenmiş şekliyle hediye ediyor çocuğa, yanında bir de oyuncak bebek...
Çocuğun gözleri parıldıyor... Yine ürkek ve çekingen bir halde alıyor armağanlarını...
Alıyor... Usulca ve sıkılgan bir iki adım atıyor... Sonra kırlara salınıvermiş bir kuzu gibi, sevinçle, coşkuyla koşmaya başlıyor...
İşte ben tam burada, gözlerine yaşlar dolan, hıçkırığı boğazını tıkayan, ciddi ciddi bir süre ağlayan bir adamım...
Bu devir de sevmezler böyle adamları...
Hayri Varol
Kapaklı Gazetesi tarafından düzenlenen "Yılın Enleri" oylamasında şahsımın "Yılın En İyi Yazarı" seçilmesinde katkısı ve emeği olan herkese teşekkürü borç biliyorum...
Sonsuz, sevgi, saygı ve hürmetlerimle...