Hayriyeplt
@Hayriyeplt
Şu anda okuduğu kitap
Yollar hep eğridir.
- bu yüzden sendeleyip durur doğru-dürüst yürüyen kişi: O, düzdür, yönü bellidir; belirsiz, sallantılı olan, yoldur.
Zaten, hep, kırık-dökük, paramparça ilişkiler bırakıp ardında, böylesine yıkıcı, yırtıcı bir yolda yürümüyor mu yaşam?
Reklam
Bir kez yola çıkan kişi, hep yolda kalır. Bir kez, zaten, yersiz düşen kişi, artık, hep, yersiz kalır.
Yer, ancak başından beri yerde kalanın, yerleşik olanındır: Yola bir kez düşen kişi, artık yerleşemez. Yerden söz etmek, onu istemek, artık, anlamsızdır kişi için yersizlik, kalıcıdır. Kalıcı bir yer edinemeyen kişi için, kalıcılığın tek yeri, yoldur.
Yerini yitiren, yeniden yerleşemez.
"Yaptığımın kefareti olamaz ama insan ne hissederse hissetsin, ancak dağarcığındaki sözcükler kadar konuşabiliyor, o kadar ifade edebiliyor..."
"Ne güzel sözler değil mi? Ne kadar doğru."
Metenur Bey gülümsedi.
"Bunun tersi de bir o kadar doğru. Mevlâna hazretleri demez mi, 'sen istersen çağlayan olup çağılda, herkes kendi kabınca su taşır."
Suzan heyecanla karşılık verdi.
"İşte, bu yüzdendir ki bazıları yalnız bakışlarıyla konuşur, yürekleriyle dinlerler ve onların kapları görünüşte her zaman boştur."
Günler sakin geçiyordu. Benim içimdeki fırtına da diniyordu yavaş yavaş. Asla unutabilmiş değildim, unutamıyordum. Hatta zaman geçip de acım demlendikçe, içimin taaaa derinlerinden öyle ince bir sızı vuruyordu ki yüreğime, anlatılır gibi değil. Ama alışıyor insan. Hani, "Zamanla geçer," derler ya, hiçbir şeyin zamanla geçtiği yok. Yalnızca, alışıyor insan ve duruluyor, o acıyla beraber yaşamaya alışıyor.
Sanki dünya, sanki o ihtiyar koca dünya sadece bu andan ibaret oluyor, Isfahan dünyanın yarısı olmaktan vazgeçiyor da tamamı oluyor. Doluyor aldığım nefesle bilincime. Bu hâl diyorum, bitmesin. Dünya yalnız şimdiden ibaret olsun. Öleyim bu andan sonra. Gezinsin kemiğimde yılanlar.
Reklam