F.Taha
@Haysenberg
Sanki tüm hayatım boyunca yanlış bir melodiyle dans etmiş gibiyim.
Şu anda okuduğu kitaplar
"Ahlak, sade bir olaya indirgendiğinde, salt bir görünüm kazanır; gerçekliğinden uzaklaşır ve altında yatan çıkarlara hizmet eden bir maske haline gelir. Peki biz, bu maskenin ardındaki gerçekliği mi arzuluyoruz, yoksa kolaycılığa kaçarak, hazır kalıplara mı sığınıyoruz? İnsan, ahlakın kölesi mi, yoksa kendi ahlaki değerlerini inşa eden bir varlık mıdır?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Neo Nazizim sonrasında ortaya çıkan Nasyonal sosyalizmin temelini ortaya çıkaran dönemin Almanya'sını ve Soğuk Savaşı dönemi Stalin'in Rusya'sını çok iyi yansıtan,bu döneme de hala ışık tutan iyi bir distopik kitap.Ülkemizde de ve Ortadoğu da bunun yumuşatılmış mevcut halini görebilmekteyiz.Okullarda ders kitabı olarak okutulmasi gerekilen bir başyapıt.
Kitaba bugün başlamama rağmen kitabın iyi ve kötü yönlerini açıklamaktan kendimi alıkoyamadım.Kitapta alışılmışın dışında diğer kitaplardan farklı olarak daha akıcı bir dille yazılması okurun kitabı elinden bırakmamasına sebep olmuştur ve ayriyeten yine alışagelen aşk karmaşını daha farklı bir şekilde ele alması okuru heyecanlandıran cinsten.Kitabın kötü yanı için söyleyebileceğim bir noktaya değinmek istiyorum.Kitapta birinci ve ikinci anlatıcılara daha geniş bir alan sunabilirdi yazar en azından okuyucu diğer karakterleri anımsamakta zorluk çekmemesi mahiyetinde iyi olurdu.Onun haricinde şu ana kadar okuduğum kadar söyleyebilirim ki iyi bir kitap Bir Anna Karenina tadında olmasa bile en azından bir Aşk ve Gurur kitabı kadar takdire şayan.
En babasız evlerin, yetim kalmış odalarında çiçekler büyütmüş kadınlar kadar, canım yandı o gece. Kaburgalarıma saplanmış en paslı hançerleri söküp, geceye yürüdüm korkusuz ellerinin sıcaklığını aradım kuytularda, yoktu. Tutacak bir el bulamadığı ilk yerden, eve döner insan hep.
Bir çocuğun, herkesin salıncakta sallandığı yerde, mendil satması kadar canım yandı o gece. Sonra göğsüme, kınına hayran kaldığım bir hançeri saplayıp tam yedi kere çevirdim. Herkes gitti, sen kaldın. Ben yoktum orda, sen vardın o gece. Bir acıyı ev bilince, eve döner insan hep.
Hep ben yazardım, bekledim belki bu sefer o yazar diye.Yazmadı.
Şairin dediği gibi bizim konuşmamız ufak bir merhabada kaldı.