Hazal Sevindik
@HazalHS
2 Nisan 1998
38 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
(…) işte kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamızdadır, omzumuza dokunmak için elini çoktan ileri doğru uzatmıştır, bizlerse hala, Geçti gitti, gösteri bitti, yine aynı hikaye, diye homurdanıp dururuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başını eğerek madalyaya bakmaya devam etti. Büyümenin şoklarından olan o kasvetli hayal kırıklığı parçalarını hatırladım acı acı. Hak etmeyenleri şereflendiren bir dünyada yaşadığını anlamak, o şoklardan yalnızca biriydi. Değerler sarsılırdı, o ana dek güvendiğiniz her şey birdenbire çok zayıf gelirdi, sağlam olanın içi boşalırdı, altınlar pirince dönüşürdü, dürüstlük kaybolurdu.
Tıraş olurken arka planda radyo dinlemek gibi kötü bir alışkanlığım var. Kötü, çünkü sessizlik içinde tıraş olsam, rahat rahat düşünebileceğim. Fakat çağdaş yaşam böyle işte…
“Ne beklediğimizin önemi yok, mühim olan süreç.” dedim. “Bütün haz orada saklı. Diyelim ki karanlık bir mağarada bekliyoruz, tamamen dış dünyadan izole, tek bir ruh bile oradan geçmiyor. Bir taşa oturuyoruz, mağara bir ormanda, bizi kucağında sarmalayan doğal bir oyuğun içindeyiz. Buradan çıkmak, dışarı koşup diğer insanların arasına karışmak ve yaşamak için bir insana verilebilecek tüm özgürlüğe sahibiz. Ancak biz, bir geleceği bekleyerek uzak durmayı ve bu cansız taşın üzerinde kalmayı seçiyoruz.
Bazen, yaşamış olduklarımı kendini yeniden üreten ve yinelenen dairesel bir yol gibi hayal ediyorum, bu daire sürekli onu bozmaya, sonsuzluğa doğru tekrarlayan döngüsünü geçersiz kılmaya uğraşan merkez açılar tarafından kesiliyor ancak ben yine de, doğru yolundan sapmaya cesaret edemeyen paranoyak bir akrobat gibi büyük bir güçle yaylarıma tutunup dengede duruyorum.