Hatice

..iyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hala..
Reklam
Sonunda yalnızdım ve artık asla yalnız olmayacaktım.
Fakat sorgu,en kötüsü değildi.En kötüsü,sorgudan sonra hiçliğime ,içinde aynı masanın, aynı yatağın ,aynı lavabonun, aynı duvar kağıdının bulunduğu aynı odaya geri dönmekti.
Çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.
Gittiğim her yerde hayali peşimde!İster uyanık olayım ister rüya göreyim fark etmiyor,ruhum tümüyle onunla kaplı!
Reklam