Hazel
@Hazzell
16 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Yazardan okuduğum ilk kitap fakat kesinlikle diğer kitaplarını da okuyacağım çünkü bu kitabı gerçekten sevdim.
Kitapta yoğun bir gerilim yoktu daha çok merak duygumu uyandırdı ki kitap okurken bu çok teşvik edici oluyor. Özellikle sona doğru yaklaşırken tamam dedim katil kesin bu her şey yerine oturdu sonra "ta ta ta taaamm" yazar şovunu yapıyor. Alice gibi herkes gözümde potansiyel suçluydu kimseye güvenemedim. Katili tahmin etsem bu derece keyif almazdım ters köşeyi sevdim.
Okumadıysanız kesinlikle listenize ekleyinnn!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Onu bulmak, aradığımdan habersiz olduğum birini bulmak gibiydi.
Bu aralar aklımı yormayacak, beni germeyecek şeyler okuma isteğindeydim. Bu kitabı seneler evvel okumuştum fakat aklımda hiçbir şey kalmadığını fark edince ve bu aralar sık sık karşıma çıkınca okumaya karar verdim.
Kitap 2009 yılında basılmış yani yakın zamanda çıkmış fantastiklerle kıyaslamak acımasız olur. O zamana göre ben çok başarılı buldum hatta bazı kitapların da öncüsü olmuş olabilir diye düşünüyorum. Yazarın kalemi gayet akıcıydı çok fazla bir olay olmamasına genellikle aynı olayın etrafında dönmemize rağmen sıkmadı ve sayfalar eridi bitti. Yakında serinin diğer kitaplarını da okuyacağım.
Aşk olsun biraz fantastik öğelerle harmanlansın, okurken sinir krizleri geçirmeyeyim diyorsanız şimdiden keyifli okumalar ^^
Düşmandan aşığa tatlı bir kurgu
Canım enemies to lover konseptli bir kitap okumak istedi ve bu kitabı seçtim. Evet konusu klişe, diğer kitap kurgularından çok da farklı bir kurgusu yok fakat bence tatlı bir kitaptı. İnsanı yormayan, akan, romantik komedi filmlerinden yaptığı alıntılar ile keyifli bir okuma sunan bu romanı sevdiğimi rahatlıkla söyleyebilirim.
Liz'in hayatındaki bazı durumlar ve kişiler için çalma listesi yapması detayı da çok şekerdi ayrıca ^^
Kırılan ne olursa olsun hayat o kaybı telafi etmek için yeniden şekillenir
Nasıl ve nereden başlayacağımı bilmiyorum ama bu zamana kadar okuduğum en ağır kitap olduğunu söyleyebilirim konu olarak. İsmini sosyal medyada çok duyunca ve insanı sarsan bir kitap olduğundan bahsedince herkes, ilgimi çekmişti ve başlamak istedim. Başlarken yalan söylemeyeyim abartıldığını düşünerek "en fazla ne olabilir ki?" diyerek başladım ama gelin görün ki neleeeer olmuyor ki.
Yazara açıkçası şaşkın ve kızgınım. Bu kitabı yazmaya başlarken sanırım çok ama çok üzücü çok travmatik bir kitap yazacağım motivasyonu ile yazmış ve başarmış da zira kitap bana nefes aldırmadı.
İlk 200 sayfası karakterleri tanımaya çalıştığımız için bir tık durağan geçiyor ama sonrası su gibi akıp gitti. Kendime de şaşırdım hatta ben bu kadar kalın kitabı nasıl bitirdim diye. Biraz depresif bir dönemimde okuduğum için mi bilmiyorum ama neredeyse her sayfasında her satırında kalbim paramparça oldu. Karakterlere çok alıştım, Jude'a çok alıştım, sanki arkadaşlarından biriydim de yaşadıklarına kahroldum. Gerçek hayatta bir çocuğun bunları yaşadığını, yaşayabileceğini düşününce kahroldum. Nasıl bir kitaptı bu bilmiyorum. Bazı sayfalarda durup soluklarımın sakinleşmesini, gözyaşımın kurumasını bekledim ve bunun bir kurgu olduğunu kendime hatırlattıktan sonra devam edebildim. Yer yer de kendime bu eziyeti neden yapıyorum diye de düşünmedim değil. Yanlış anlaşılmasın beğenmediğimden değil kitaptaki tüm bu duygusallıktan etkilendiğimden.
* GERİ KALAN İNCELEME SPOİLER İÇERİR! *
Jude istemese de ona kocaman sarılıp biraz da sarsıp hiçbir şey senin suçun değildi sen çok ama çok güçlüsün demek isterdim. Mutlu olmasını çok istedim onun ama düşünüyorum da 800 sayfada Jude'un gerçekten mutlu olduğu bir an var mıydı bulamıyorum. Buna Willem ile ilişkileri de dahil. Çünkü ona karşı da mahcup ve yetersiz
Korkak bir adamı seven sadece Bihter Ziyagil değildi..
Okumaya ara verdiğim bir dönemde başladığım bir kitaptı. Başları biraz sıkıcı gelse de yarısından itibaren akmaya başladı.
Nedense okurken Aşk-ı Memnu Bihter ve Kitty'i çok benzettim. Charlie karakteri ne kadar aşağılık ,manipülatif bir adamdı ya yok artık dedirtti.Walter başına gelenleri hiç hak etmedi sonuna içim cız etti. Kitty keşke hem kendinin hem de Walter'ın başını yakmasaydı da ona da kızamıyorum pek. Kitap 30 sayfa kadar daha uzun olsaydı çok daha iyi olurdu bence. Umuyorum ki Kitty hayal ettiği mutluluğa kavuşmuştur. Kitaptan sevdiğim bir alıntıyla bitireyim incelememi. Keyifli okumalar!
“Mütevazi olan bütünlüğünü korur. Eğri doğruya döner. Başarısızlık, başarının temelidir ve başarı, başarısızlığın pusuda beklediği yerdir, ama dönüm noktasının nerede olduğunu kim bilebilir ki? Şefkatin peşinde koşan, küçük bir çocuğa bile dönüşebilir. Nezaket, saldırana zaferi getirir, savunana ise emniyet sağlar. Güçlü olan, kendisini yenendir.”