Hasan Berdibek
@Hberdibeg
255 karakter ile sınırlandırılmış olsa da kendimi anlatacağım çok kelimem yok henüz.. Boşluklar israf oldu burada. yaklaşık olarak 99 karakter boşluk kaldı.
Muhabir, Word Yazarı (köşede değil wordde yaziyor)
lisans
bingöl
bingöl, 31 Aralık
10 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Biliyor musun? Sen bir dahi olarak gelmiştin dünyaya.Tüm dahiler gibi sana göre de imkansız hiçbir şey yoktu,ta ki o güne kadar...Babanla,parkta kumdan kale yapıyordunuz.O esnada bir uçak geçiyordu parkın üzerinden.Sen uçağı göstererek "Baba onu bana al!" demiştin.5 yaşındaydın.Baban gülmüştü."Gel yavrum sana gofret alayım!" demişti.Sen "Hayır,Ben uçak istiyorum!" diye diretmiştin.Çok direttiğin için baban sana oyuncak bir uçak almıştı.Halbuki sen o gün oyuncak uçağı kastetmemiştin.Sana göre o uçan şey birilerinin babasına aitti ve onu senin baban da alabilirdi.Senin için imkansız olan hiçbir şey yoktu;ama baban için bu imkansızdı.Çünkü yıllar önce o da babasıyla parka gittiğinde babası ona uçak yerine şekerleme ısmarlamıştı.İşte böyle dostum henüz 5 yaşındaydın,sana imkansızı öğrettiklerinde.
Hasan Berdibek
5 yaşında babanla parka gitmenin de imkansız olduğunu öğretmişlerdi. Evet bir babam vardı ama parka götürmeyecek kadar büyüktü, kumdan kale yapamayacak kadar büyüktü. Ve üstümüzden uçak geçmesi de son derece imkansızdı. Belki askeri bir helikopter... Bazen geceleri mermilerin ışığını gördüğümüz olurdu fakat onu da istemezdik babamızdan...