İnsan, fedakarlık ediyormuş gibi yapar. Fakat kelimenin gerçek anlamıyla böyle bir şey yoktur ve asla da olmamıştır. İnsan sık sık , gerçekten de kendini sadece bir başkası uğruna feda ettiğini düşünür. Fakat yanılmış olur. Temeldeki dürtüsü, doğasının ve eğitiminin bir gereksinimini tatmin etmektir Böylece ruhu için huzur bulabilir.
Milyar dolarla doğmuş bir bebeği düşün. Kişisel değer bunun neresinde? Hiç birşeyi olmadan doğmuş bir bebeği düşün. Kişisel kabahat bunun neresinde? Şakşakçılar ilkine yataklık edecek, hayranlık duyacak,tapacak; ikinciyse hor görülecek, ihmal edilecek. Mantık bunun neresinde?
Yani bizler yalnızca birer makineyiz! Makineler ne övünür ne performansları ile gurur duyar, ne kişisel değerleri üzerinde hak iddia eder ne de alkışlayıp över. Bu berbat bir doktrin.