Hayalleriyle yalnızlığının, acısının, kaybolmuşluğunun üstesinden gelmeye çalışan Zeze’nin hayali babasıyla kurduğu küçük bir diyalog bu kitaptaki her şeyi anlatıyor aslında.
‘’Güneşi uyandırmayı dilinden düşürmeyen oğluma ne oldu ? Teoriler böyle zamanlarda kanıtlanır.’’
‘’Çok zor olacak. Galiba güneşim buz kesti.’’
Güneşi Uyandıralım