Nice Yemen’dekiler dizimin dibindedir/ Nice dizimin dibindekiler de Yemen’dedir.” der Abdülkadir Geylanî Hazretleri “yakınlık” ve “uzaklık” kavramlarının izafi (rölatif) oluşuna dikkat çekerek.
Şeyhülislâm Esad Efendi’nin enfes dügâh nakış yürük semâisinde de Yemen uzaklığın en uç sınırını simgeler. Gönülde yer bulmak da yakınlığın:
“Der Yemeni piş-i meni/piş-i meni der Yemeni”
Sen benim gönlümde oldukça Yemen’de de olsan yanımdasın/
Eğer gönlümde değilsen, yanımda da olsan Yemen’de sayılırsın.
İsmail Fakirullah Hazretleri’nin “Anlarsa uzağım yakınımdır. Anlamazsa yakınım uzağımdır.” diyerek formüle ettiği şekliyle “anlamak!”, manen yakınlık ve uzaklığın ölçü birimidir. Ve o “anlamak”ın içinde “görmek, duymak, akletmek, aşketmek” gizlidir.
(Alıntı)